Vlaams parlementslid Frank Creyelman

Berichtgeving van KifKif over Israëlis...

04.07.2011 - Op het ogenblik dat ik dit schrijf is nog niet geweten hoe het met Palestijnse vloot zal aflopen die probeert de Israëlische blokkade te doorbreken. Maar wie de afgelopen jaren de berichtgeving over h...

Pruisen moet er zijn

18.06.2011 - Hieronder een bijdrage over de toekomst van Europa, het Vlaams Belang en NVA van de hand van Patrik Brinkmann, een Zweed die in Berlijn woont. De tekst is in het Duits maar zeer goed leesbaar.Die...

Vlaams parlement

Verscherping van het inburgeringsbeleid?

Interpellatieverzoek van Vlaams volksvertegenwoordiger Frank Creyelman betreffende de uitspraken van de minister met betrekking tot de ‘zogenaamde’ verscherping van het inburgeringsbeleid

Ter gelegenheid van zijn bezoek aan het tijdelijke regularisatieloket voor illegalen, deed de minister enkele opgemerkte uitspraken met betrekking tot het inburgeringsbeleid van de Vlaamse regering. De minister stelde het inburgeringsbeleid te willen ‘verscherpen’. Hij had het onder meer over test die zou worden georganiseerd, waarbij de inburgeraar zijn opgedane kennis zou dienen te bewijzen. “Slaagt men voor de test, dan krijgt men een certificaat dat garandeert dat die persoon geslaagd is voor de cursus Maatschappelijke Oriëntatie, en 240 lesuren Nederlands heeft afgewerkt. Het is een soort kwaliteitslabel waarmee nieuwe Vlamingen makkelijker werk zullen vinden”.

De minister herhaalt hiermee enigszins wat er in het regeerakkoord staat met betrekking tot inburgering. Daar is melding van een ‘evaluatietest’ en ‘certificering voor de cursus maatschappelijke oriëntatie”.

De vraagt dient gesteld of de maatregelen van de nieuwe Vlaamse regering veel effect zullen ressorteren en of er werkelijk kan gesproken kan worden van een verscherpt inburgeringsbeleid. Zo is het een feit dat het aantal uitgereikte inburgeringsattesten in het verleden niet in verhouding stond tot het aantal immigranten in Vlaanderen. Terwijl er in 2006 en 2007 respectievelijk 31.073 en 27.147 immigranten immigreerden, werden er nauwelijks 3.860 (2006) en 4.788 (2007) inburgeringsattesten uitgereikt. Het inburgeringsbeleid bereikt dus slechts een klein deel van de immigranten. Overigens is het ook niet zo dat elke persoon die een inburgeringscursus start, deze ook afmaakt. Integendeel, slechts de helft van het aantal inburgeraars dat een contract afsloot, behaalde uiteindelijk een inburgeringsattest.

De vorige Vlaamse regering stelde nog: “Er kan overwogen worden, na een grondige evaluatie, om te evolueren van de bestaande inspanningsverbintenis naar een resultaatsverbintenis”. Dit zou willen zeggen dat nieuwkomers verplicht dienen te slagen voor een examen om te voldoen aan hun inburgeringsverplichtingen. De huidige Vlaamse regering blijkt een minder scherpe koers te varen. Het regeerakkoord van de huidige Vlaamse regering vermeldt zelfs uitdrukkelijk: “We behouden de inspanningsverbintenis”.

Bovendien hangt de effectiviteit van een verplichting samen met de sanctionering ervan. De vorige Vlaamse regering schakelde pas recent over van een systeem van gerechtelijke sancties naar een systeem van administratieve sancties. De beleidsbrief Inburgering 2008-2009 van de Vlaamse regering bepaalde nog: “ De nieuwkomers zijn op de hoogte van het feit dat de sancties niet worden toegepast. Dit stimuleert de vrijblijvendheid en tast de geloofwaardigheid van het beleid aan”. Het is nog af te wachten of de administratieve boetes een beter effect zullen ressorteren.

Een ander belangrijk aspect van een geslaagd inburgeringsbeleid is de koppeling met het immigratiebeleid. Wanneer men teveel immigranten binnenlaat, is het terzake dweilen met de kraan open. De minister gaf ter gelegenheid van zijn bezoek in Antwerpen zijn ongezouten mening over de toevloed van geregulariseerden en familieleden die Vlaanderen dreigt te overstromen. “Zo’n plotse toestroom kunnen we amper opvangen voor de inburgeringscursussen. De federale regering neemt zo’n beslissingen zonder rekening te houden met de gevolgen voor ons”, zei de minister. Het is inderdaad correct dat er in het geheel geen enkele afstemming is tussen het federale immigratiebeleid en het Vlaamse inburgeringsbeleid. Ook de Vlaamse regering treft hierin schuld. Tot op heden werd op geen enkel moment door de Vlaamse regering blijkbaar duidelijk gecommuniceerd aan de federale regering dat een geslaagd inburgeringsbeleid maar mogelijk is bij een beperkte en gecontroleerde immigratie. Het regeerakkoord bevat geen enkele vermelding betreffende afspraken die terzake zouden kunnen worden gemaakt met de federale regering. Het Vlaams Belang meent dat uiteindelijk een koppeling zou moeten worden bewerkstelligd tussen de inburgeringswetgeving en de verblijfswetgeving, zoals dit in andere landen het geval is.

Bijgevolg stelt Vlaams volksvertegenwoordiger Frank Creyelman volgende vragen aan de minister:

1. Meent de minister desondanks dat er toch sprake is van een verscherping van het inburgeringsbeleid? Waarom?
2. Overweegt de minister alsnog te komen tot een resultaatsverbintenis, waarbij de nieuwkomer verplicht wordt te slagen voor een inburgeringsexamen op straffe van sancties?

3. Erkent de minister dat het aantal nieuwkomers dat de voorbije jaren een attest behaalde laag ligt in vergelijking met het totale aantal immigranten? Welke inspanningen zal de minister doen om deze kloof te dichten?

4. Welke inspanningen heeft de huidige Vlaamse regering reeds ondernomen om te komen tot een betere afstemming van het federale immigratiebeleid op het Vlaamse inburgeringsbeleid? Waarom zwijgt het regeerakkoord hierover?

5. Heeft de Vlaamse regering geprotesteerd tegen de regularisaties, gezien de gevolgen ervan op het Vlaamse inburgeringsbeleid? Werd er tussen de Vlaamse en de federale regering een overleg gevoerd met betrekking tot de regularisaties? Zoniet, waarom niet?

6. Zal de minister ervoor ijveren om – naar het voorbeeld van andere Europese landen – te komen tot een koppeling tussen de inburgeringswetgeving en de verblijfswetgeving?